Gaudí’nin öğrencilerinin modern şarap imalathanesi: Katalonya’daki şarap katedralleri

  • Katalan modernist şarap imalathaneleri, filoksera krizi sonrasında tarımsal kooperatifler ve büyük ölçekte şarap üretme ihtiyacıyla ortaya çıktı.
  • Gaudí'nin öğrencisi olan César Martinell, parabolik kemerler, tonozlar ve çıplak tuğlalardan oluşan yaklaşık elli tarım binasında işlevsellik, ekonomi ve estetik ilkelerini uyguladı.
  • Nulles, Gandesa, El Pinell de Brai ve Sant Cugat gibi simgesel örnekler, anıtsal ölçekleri ve endüstriyel kullanımlarla kutsal dili birleştirmeleri nedeniyle "şarap katedralleri" olarak bilinirler.
  • Gaudí'nin öğrencisi Joan Rubió i Bellver, Raimat'ta büyük bir betonarme şarap imalathanesinin bulunduğu modernist bir tarım kolonisi yaratarak Gaudí'nin mirasının kırsal manzaraya yansımasını ortaya koydu.

Modernist şarap imalathanesi, Gaudí'nin öğrencisi

Yüzyılın başında, Katalan kırsalı yıkıcı filoksera salgınından kurtulmaya çalışırken, şarap yapımında kökten devrim yaratan bir mimar nesli ortaya çıktı. Eski fıçılar ve geleneksel çiftlik evleri, aniden yerini şarap yapımına bıraktı. modern bir havaya sahip büyük kooperatif şarap imalathanelerihem büyük ölçekte üretim yapmak hem de onları görmeye gelen herkesi büyülemek için tasarlanmıştı.

Birçok kişinin bu şekilde adlandırdığı bu yapılar “şarap katedralleri”Bunlar çok özel bir karışımın sonucuydu: ekonomik kriz, iş birliği ivmesi, teknik yenilik ve yaratıcı yetenek. Tüm bunların ortasında, kilit bir figür ortaya çıkıyor: mimar. César (Cèsar) Martinell, Gaudí’nin doğrudan öğrencisiKöylülerin ihtiyaçlarını gösterişli ve aynı zamanda son derece işlevsel binalara nasıl dönüştüreceğini bilen.

Bağlam: Filoksera krizinden kooperatifçiliğin yükselişine

Filokseranın yol açtığı tahribatın ardından Katalan köylüsü artık ağıt yakmayı bırakıp kooperatiflerde gerçek çözümü bulmaya karar verdi: şarap üretmek için bir araya gelmekMaliyetleri düşürmek ve aracılara karşı güç kazanmak için. Tarım sektörü bireysel çalışmaktan kolektif örgütlenmeye geçti.

20. yüzyılın ikinci on yılında bu kooperatif hareketi, özellikle Tarragona’nın iç kesimlerinde ve Terra Alta gibi bölgelerde güçlü bir şekilde yerleşti. Çok sayıda yeni tarımsal şarap imalathanesi kuruldu.Çiftçiler doğaçlama yapmak yerine, endüstriyel mantığı modern mimariyle harmanlayarak bu zorluğun üstesinden gelebilecek mimarlara yöneldiler. modernist dil Şehirlerde başarılı olan.

Mimarlar sever César Martinell ve Pere Domènech (Ünlü Lluís Domènech i Montaner’in oğlu) kırsal kesimin basit depolama barakalarından daha fazlasına ihtiyaç duyduğunu anlamıştı. Bu, şarabın seri üretimi için tasarlanmış alanlarİyi hijyenik koşullara, havalandırmaya, doğal ışığa ve tonlarca şıraya karşı dayanıklılığını kaybetmeden dayanıklı yapılara sahip.

Böylece, tarım arazisi nüfuslanmaya başladı Tarımsal amaçlara yönelik modernist yapılarBunlar arasında şarap imalathaneleri, yağ fabrikaları, zeytin presleri ve hatta bazı un değirmenleri de vardı. Katalonya’da yaklaşık 50 adet bu tür binanın inşa edildiği tahmin ediliyor ve bunların çoğu artık gerçek bir miras değeri olarak kabul ediliyor.

Bunların arasında, kooperatif şarap imalathaneleri de var Gandesa ve El Pinell de BraiTerra Alta’daki ve ayrıca Camp de Tarragona’daki Nulles şaraphanesi, “şarap katedralleri” adını alacak olan bu mimari ve önolojik olgunun gerçek referanslarıdır.

Gaudí’nin kırsala modernizmi getiren öğrencisi César Martinell

Bu hikâyenin merkezindeki figür, şüphesiz Gaudí’nin öğrencisi, dostu ve büyük popülerleştiricisi César Martinell’dir. Martinell, onu yalnızca tanımakla ve onunla birlikte çalışmakla kalmamış, aynı zamanda yöntemlerini derinlemesine incelemiş ve bunları çok farklı bir gerçekliğe, yani tarımsal ve kooperatif mimarisi.

Martinell, 1918 ile 1924 yılları arasında kırsal bir mimar olarak en yoğun dönemini yaşadı. Bu yıllar boyunca Tarım dünyasıyla bağlantılı yaklaşık elli bina tasarladıBaşta şarap imalathaneleri, yağ fabrikaları, zeytin presleri ve hatta bir un değirmeni olmak üzere birçok alanda faaliyet gösterdi. Büyük ölçekli tarım endüstrisi için bina tasarımında lider uzman oldu.

Martinell, endüstriyel önoloji alanında İspanya dışında referanslar aramak zorunda kaldı. Seyahat etti, araştırma yaptı ve çiftçilerle doğrudan istişarelerde bulundu.Şarap ve zeytinyağı üretimini iyileştirmek için nasıl çalıştıklarını ve tam olarak neye ihtiyaç duyduklarını bizzat gözlemlemek. Bu aktif dinleme, şarap imalathanelerinin başarısının anahtarıydı.

Her ne kadar o her zaman modernizmle bağlantılı Gaudí ile olan bağlantısı nedeniyle birçok uzman şu konuda hemfikirdir: Martinell ayrıca Noucentisme hareketine de uyuyorMimarisi, belirli bir klasisizm, temiz çizgiler ve biçimsel sadeleştirmeye yönelik açık bir arzuyu, tipik Gaudí tarzı inşaat teknikleriyle, örneğin zincir kemerler ve tuğla tonozlarla birleştiriyor.

Sonuç, Gaudí’den esinlenen modernizm ile Noucentisme’in daha ağırbaşlı akımları arasında bir geçiş dilidir. Yapıların kendisi birer dekorasyona dönüşüyor., gereksiz süslemelerle veya yapı sistemini gizleyen yapay örtülerle aşırı yüklemeden.

Martinell’in tarımsal mimarisinin prensipleri

Martinell, kooperatif şarap imalathanelerinde bir dizi çok net ilke uyguladı: işlevsellik, ekonomi ve estetikSadece güzel binalar inşa etmekle ilgili değildi, aynı zamanda onları büyük ölçekli şarap yapım sürecinin lehine çalıştırmakla ilgiliydi.

İşlevsel bir bakış açısından, bakıyordum iyi ısı yönetimine sahip, geniş, iyi havalandırılmış, iyi aydınlatılmış depolarAmaç, ısının şaraba zarar vermesini önlemek, fermantasyonu kontrol altına almak ve ürüne veya işçilere zarar vermeden gazların salınımını kolaylaştırmaktı.

Ekonomiye gelince, durum da sıkıntılıydı. Birinci Dünya Savaşı’ndan sonra, Ahşap gibi malzemeler çok daha pahalı hale geldiBu durum onları daha ucuz ve daha verimli çözümler bulmaya zorladı. Martinell, kalite veya güvenlikten ödün vermeden maliyet tasarrufu yapmalarını sağlayan geleneksel ve yerel kaynaklara yöneldi.

Bu nedenle, o şu seçeneği tercih etti: yarı gömülü fıçılar ve hunilerçok fazla izolasyona ihtiyaç duymayan ve her yerde mevcut olan boveda katalanaKarmaşık kalıp veya yüksek vasıflı işçilik gerektirmeyen, hafif ve ekonomik bir teknikti. Kırsal ortama çok uygun, hızlı ve sağlam bir inşaat yöntemiydi.

Kullanımı tuğla ve taş duvarcılık Kompozisyonu tamamlıyordu. Yerel malzemeler oldukları için fiyatları daha düşüktü ve üstelik aradığı estetiğe mükemmel bir şekilde uyuyorlardı: tabanda sağlam taş kaideler, açıkta bırakılmış tuğla duvarlar ve cephelere ritim ve zarafet katan büyük yapısal kemerler.

Parabolik kemerler, tonozlar ve ışık: Gaudí’nin şarap imalathanelerindeki imzası

Martinell ile bağlantılı modern şarap imalathaneleri, şu özellikleriyle anında tanınır: devasa parabolik veya zincirli kemerlerÇatıyı destekleyen ve neflerin silüetini belirleyen bu çözüm, Gaudí’den açıkça esinlenmiş, ancak kırsal dünyaya ve üretim ihtiyaçlarına uyarlanmış bir çözümdür.

El Pinell de Brai kooperatifi veya Nulles şarap imalathanesi gibi yerlerde bu kemerler, ışığın geçmesine izin veren delikli payandalarBu hacimli binalarda alışılmadık bir hafiflik hissi yaratıyor. Çok büyük yapılar olmalarına rağmen, iç mekanlar ağır veya karanlık hissettirmiyor.

Bu kemerlerin tekrarı, nefleri örten tuğla tonozlarNeredeyse kutsal bir atmosfer yaratıyor. Oyun yazarı Àngel Guimerà’nın bu şarap imalathanelerinden “Şarap Katedralleri” olarak bahsetmesi tesadüf değil; bu isim o kadar popülerleşti ki, bugün tüm bu anıtsal yapılardan bahsederken kullanılıyor.

Kemerler ve tonozların etkileşimine ek olarak, aşağıdakiler sıklıkla ortaya çıkar: büyük formatlı pencereler Sıvıların, tankların ve makinelerin kullanıldığı mekanlarda önemli bir özellik olan iyi doğal aydınlatmayı garanti eden bu yapılar, duvarların dikeyliği, neflerin yüksekliği ve tuğla işçiliğiyle şarap tapınağı fikrini pekiştiriyor.

Bazı cephelerde yapısal sadelik zenginleştirilmiştir seramik detaylar veya göze çarpmayan dekoratif unsurlar, çoğunlukla seramik sanatçısı Xavier Nogués gibi, bütünün yapıcı mantığını bozmadan renk ve bir tutam mizah katan sanatçıların eserleri.

Sosyal ve ekonomik bir araç olarak kooperatif şarap imalathanesi

Bu muhteşem mimarinin ardında çok somut bir gerçeklik yatıyor: Çiftçilerin hayatta kalmak ve rekabet etmek için kooperatiflere katılın Giderek artan taleple birlikte, bu şarap imalathaneleri estetik bir heves değil, sosyal ve ekonomik bir projenin odak noktasıydı.

Çağrı Modernist Şaraphane veya Celler Cooperatiu Bu yeni üretim örgütlenme biçimine fiziksel bir biçim kazandırmak için ortaya çıktı. Çiftçiler artık endüstriyel şarap üretiminin maliyetini bireysel olarak karşılayamıyorlardı ve şarap üretimini ve pazarlamasını kolektif olarak yöneten tarım birlikleri ve kırsal bankalar kurmayı tercih ettiler.

Bunun iyi bir örneği şudur: Sant Cugat’ta “Tarım Birliği ve Sant Medir Kırsal Tasarruf Bankası”, 1921 yılında kurulmuştur. Tüzüğünde çok açık hedefleri olan, bağcılık ve şarap üretimiyle uğraşan, küçük ve orta ölçekli işletme sahipleri ile kiracıları bir araya getirmiştir.

Hedefleri arasında şunlar vardı: daha ucuz sezonluk biletlerTarım makinelerine erişim, ortak bir kooperatif şarap imalathanesinin kurulması ve küçük üreticileri cezalandıran kapitalist sistemin doğasında var olan suistimallerin azaltılması temel hedefler arasındaydı. “Bir kişi, bir oy” ilkesi, demokratik ve dengeli bir yönetimi sağlamayı amaçlıyordu.

Pratikte yol kolay değildi. İç gerginlikler vardı ve bazı büyük toprak sahiplerinin kooperatifi kontrol etme girişimleriBu durum, onu eşitlikçi idealden uzaklaştırdı. Bu durum, önemli sermayeye sahip bazı ortakların ayrılmasına ve projenin mali açıdan istikrarsız bir duruma düşmesine yol açtı; öyle ki, 1921’de Martinell’e verilen görevlendirme tam olarak tamamlanamadı.

Sant Cugat’ın modern şarap imalathanesi: kısmen korunmuş bir eser

Bugün Sant Cugat’ta görülebilen bina sadece Martinell tarafından tasarlanan eski modern şarap imalathanesinin bir parçası1994 yılında büyük bir kısmı yıkılmış, geriye sadece bir parçası kalmış, mimarın uyguladığı çözümleri görebiliyoruz.

Hızlı bir bakış, gizli bir modernizm izlenimi verse de, daha yakından incelendiğinde aşağıdakiler ortaya çıkıyor: bu tarza açıkça bağlı birkaç unsur var: zincir kemerler, yapılarda tonozlar, cephelerin tabanındaki açık tuğla ve taş kaideler, hepsi Gaudí okulunun karakteristik özellikleridir.

Bununla birlikte, Martinell genellikle oldukça NoucentistaÇünkü dili ölçülü, akılcı ve ölçülüdür. Gaudí ile olan bağlantısı, yapısal formlarla ve belirli yapıcı ilkelerle çalışma biçiminde, ancak aşırı dekoratif bir coşkuya kapılmadan hissedilir.

Sant Cugat’taki bu şarap imalathanesinde, aynı mimarın diğer imalathanelerinde olduğu gibi, süsleme elemanları doğrudan yapısal sistemin bir sonucudur: Kirişler, kemerler ve tonozlar ise süsleme işlevi görüyor.Hiçbir süsleme veya gereksiz katman yok. Duvarların nasıl desteklendiğini gizleyen hiçbir kaplama yok; her şey ortada.

Şarap imalathanesi 1988 yılına kadar normal olarak faaliyet gösterdi. Son şarap yapıldıDaha sonra kullanılmaz hale geldi ve birkaç yıl sonra da kısmen yıkıldı; geriye sadece bugün o kooperatif döneminin bir kanıtı olarak düşünebildiğimiz cilt kaldı.

Nulles: Camp de Tarragona’daki Şarap Katedrali

Martinell’in tüm eserleri arasında, Şarap Katedrali olarak bilinen Nulles şaraphanesiÖnemli bir yer edinmiştir. Modernizmin tarımsal mimariye uygulanmasının en güzel örneklerinden biri olan yapı, restorasyonunun ardından Ulusal Öneme Sahip Kültürel Varlık olarak kabul edilmiştir.

Cephesi özellikle dikkat çekicidir: yüksek bir taş kaide Dikey tuğla pilasterleri sırlı seramik parçalarla birleştiren bir cepheye sahip. Bu doku ve renk karışımı, temel yapısal mantığı kaybetmeden anıtsallık hissini pekiştiriyor.

Çatıyı destekleyen parabolik kemerler, nefin iç kısmını şekillendirir ve büyük genişlik Çalışmayı engelleyen merkezi sütunlara ihtiyaç duyulmadan, mekan hem şarabın hem de işçilerin dolaşımı düşünülerek düzenlenmiştir.

Ancak Nulles şarap imalathanesi yalnızca güzelliğiyle dikkat çekmiyor. Martinell, verimli şarap yapımı için gerekli tüm koşulları sağladı: iyi havalandırma, tankları elleçlemek için yeterli yükseklik, termal kontrol ve günlük işleri kolaylaştıran mantıklı bir düzen.

Günümüzde Nulles’e yapacağınız bir ziyaret, tarih, sanat ve şarap yapımını tek bir yerde keşfetmenize olanak tanır. Üretim, güncel gerçekliğe uyarlanmış hacimlerle de olsa devam ediyor ve şarap imalathanesi de bir şarap turizmi alanı Bölgeye özgü şarap ve yağların tadımlarının ve rehberli turlarının düzenlendiği bir yer.

Gandesa ve El Pinell de Brai: Terra Alta’nın modernist simgeleri

Terra Alta’da kooperatifler Gandesa ve El Pinell de Brai Bunlar, şarap katedrallerinin belki de en bilinen örnekleridir. Her ikisi de Martinell’in eseridir ve onun tarımsal mimari anlayışını mükemmel bir şekilde özetlemektedir.

Bunlar büyük gemiler etkileyici hacim ve ezici dikeylikBüyük kısmı tuğladan inşa edilen ve dışarıya büyük pencerelerle açılan, doğal ışığın iç mekana dolmasını sağlayan binalarda, yapıya hakim olan ve neredeyse dini bir atmosfer yaratan dev parabolik kemerler yer alıyor.

Mühendis Isidre Campllonch, Martinell ile yakın işbirliği yaptı Bu projelerde, şarabın uygun şekilde havalandırılmasını ve ısıdan yeterli şekilde izole edilmesini sağlayan teknik çözümler sunuyoruz. Tanklar, içeriği korurken aynı zamanda fermantasyon sırasında oluşan gazların tahliyesine de olanak tanıyan havalandırma odalarına sahiptir.

Bu binalar endüstriyel ve kutsalın harmanlandığı yapılarıyla etkileyicidir: Tapınaklara benziyorlar ama aslında çalışmak için tasarlanmışlar.Guimerà, bu nedenle Jerez şarap imalathanelerinden farklılığını ve Katalan coğrafyasındaki benzersizliğini vurgulamak amacıyla “Şarap Katedralleri” terimini ortaya attı.

El Pinell de Brai kooperatifinin cephesinde, büyük seramik friz, Xavier Nogués’in eseriŞarap ve zeytinyağı üretimindeki görevleri biraz karikatürize bir üslupla tasvir eden bu sanatsal dokunuş, işlevsel olmasına rağmen sembolizmden veya estetikten ödün vermeyen bir mimariye kişilik katıyor.

“Şarap Katedralleri”: tanımı ve mimari özellikleri

Katalan bağlamında, Katalan tarzında inşa edilmiş büyük bir kooperatif şarap imalathanesi “şarap katedrali” olarak kabul edilir. modernista, yaklaşık olarak 1910-1920 yılları arasında ortaya çıkmıştır. Terim ilk olarak l’Espluga de Francolí kooperatifiyle bağlantılı olarak ortaya çıkmış ve daha sonra Gandesa, Nulles ve diğer benzer şarap imalathanelerine yayılmıştır.

Ortak bir özellik, merkezi organın örgütlenmesidir iki büyük vat deposuParabolik kemerler ve tuğla tonozlarla örtülüdür. Giriş kapısına dik olarak yerleştirilen kemerler, farklı bir ölçekte de olsa bir kilisenin neflerini anımsatan, oldukça belirgin bir iç ritim yaratır.

İki binanın genellikle farklı yüksekliklerde çatıları vardır, bu da açık tavan pencereleri veya yüksek pencereler Işığın girişini kolaylaştırır ve çatı tonozlarının çok büyük olmasına gerek kalmaz, böylece malzeme miktarı ve yapının genel ağırlığı azalır.

Bu iki ana geminin arkasında genellikle bir tane bulunur üçüncü nef, daha uzun ve daha darGeleneksel bir tonozla örtülü alan, üzümlerin toplanması için kullanılır. Hasat edilen meyveler, fermantasyon tanklarına ve tanklarına aktarılmadan önce buraya ulaşır.

Dışarıda, yolun kenarında, genellikle bulunurlar hunileri koruyan betonarme kanopiler Üzümlerin boşaltıldığı yer. Çan kulelerini andıran ve dini katedrallerle olan benzetmeyi pekiştiren su depoları, resepsiyon salonunun duvarına yaslanıyor.

Dekoratif öğeler olarak, bunları bulmak yaygındır sırlı seramik gargoyle’larTankları süsleyen küçük fayanslar veya kooperatif kalkanları da seramikten yapılmıştı, örneğin Xavier Nogués’in bu binalardan biri için tasarladığı, savaş sırasında yok olan ve daha sonra daha düşük kaliteli bir versiyonuyla değiştirilen kalkan.

Büyük boyutlar, dikeylik ve çan kulesi benzeri su depolarının varlığı bu yapıları Hem içeride hem dışarıda çok etkililer.Bu durum, günümüze kadar korudukları şarap katedralleri lakabını haklı çıkarmaktadır.

Raimat ve modernist tarım kolonisi: Gaudí’nin diğer büyük hikayesi

Martinell’in ötesinde, Gaudí’nin öğrencileriyle bağlantılı modern şarap imalathanelerinin dünyası, bir başka büyüleyici bölüme daha sahip Raimat, Lleida ilindeBir zamanlar cansız, çorak bir arazi olan bu yerde, şarap yetiştirme ütopyası ile mimari tutkuyu birleştiren bir tarım kolonisi inşa edildi.

20. yüzyılın başlarında, bölge neredeyse ıssız ve çorak manzaraKatalan Ayaklanması’ndan beri unutuldu. İş adamının gelişiyle her şey değişti. Manuel Raventós DomènechCodorníu destanıyla bağlantılı olan , yaklaşık 3.200 hektarlık tuz düzlüklerini satın aldı ve bunları tamamen dönüştürmeye karar verdi.

Raventós neredeyse tahmin ediliyor Bölgeyi sulamak için 100 kilometrelik sulama kanallarıMilyonlarca ağaç dikti ve kimsenin mümkün olduğunu düşünmediği yerlerde üzüm bağları yetiştirmeye başladı. Ancak sadece tarımsal yönüyle yetinmedi; aynı zamanda mekanın çarpıcı bir mimari görünüme de sahip olmasını istedi.

İlk fikri, o zamanlar neredeyse yalnızca bu konuya odaklanmış olan Antoni Gaudí’ye doğrudan gitmekti. Sagrada FamiliaAncak Reuslu mimar, başyapıtına tamamen odaklandığı için işi reddetti; ancak Raventós’u da çözümsüz bırakmadı.

Gaudí ona en parlak öğrencilerinden birini önerdi, Joan Rubió i BellverGaudí’nin “ikinci kuşağı”nın önemli isimlerinden Rubió, bu meydan okumayı kabul etti ve tarım kolonisinin tasarımını üstlendi; şarap imalathanesini, kiliseyi ve evleri tasarladı.

Raimat şarap imalathanesi: modernizm, beton ve katedral ruhu

1918’de Rubió İspanya’nın ilk betonarme binası olarak kabul edilen Raimat şaraphanesi Bu tür kullanımlara uygulanabilir. Gaudí’nin mimari dilinin yankılarının fazlasıyla hissedildiği, yaklaşık 150 metre uzunluğunda anıtsal bir yapıdır.

İçeride parabolik kemerler, payandalar ve Gotik referanslar Kaçınılmaz olarak bir katedrali çağrıştıran, ancak ilahi olandan ziyade şaraba adanmış bir mekan yaratıyorlar. Beton yapı, daha geleneksel unsurlarla birleşerek güçlü ve görsel olarak çarpıcı bir bütünlük yaratıyor.

Birkaç yıl sonra, 1922’de Rubió, topluluğu şu şekilde inşa ederek tamamladı: Kutsal Kalp Kilisesi ve yerleşimcilerin evlerini tasarladı. Bu şekilde Raimat, basit, dağınık bir tarım yerleşimi olmaktan çıktı ve Llobregat fabrika kolonileri tarzında planlı bir koloniancak kırsal kesim ve bağlara odaklandı.

Geliştirme, işlevsellik ve modernizmi harmanlayan bir mimariyle bütünleşen bir okul, bir kooperatif ve çeşitli hizmetleri içeriyordu. Rubió, projenin genel tutarlılığını sağladı, böylece Tarımsal ve inşa edilmiş manzaralar tek bir anlatıda birleşecek.

Bugün Raimat’ı ziyaret etmek, kapsamlı bir modernist plandan doğan tek Katalan kasabası kırsal dünyaya uygulanmış. Şaraphane, kilise ve evler, ustanın ruhunu kelimesi kelimesine tekrarlamadan yorumlamayı bilen bir müridin eseri olan o dolaylı Gaudí havasını koruyor.

Ayrıca ziyaretçiler, şarap turizminin tam bir deneyimini yaşayabilirler. DO Costers del Segre’den şaraplar ve iddialı bir vizyonun çölü nasıl üzüm bağları ve eşsiz mimariyle dolu bir alana dönüştürebileceğini gösteren bir ortam.

Gaudí’nin öğrencileri tarafından tasarlanan modern şarap imalathaneleri, kırsal kooperatifler ve tarım kolonilerinden oluşan bu koleksiyon, mimarinin kırsaldaki bir krize ne ölçüde yanıt verebildiğini ve bu krize uygun binalar üretebildiğini göstermektedir. Üretken işlevsellik, araç ekonomisi ve anıtsal estetik el ele giderNulles’ten Gandesa’ya, Sant Cugat veya Raimat’tan geçerek uzanan bu şarap katedralleri, kırsal dünyanın aynı zamanda büyük sanat eserlerine ve teknik yeniliklere ev sahipliği yapabileceğinin bir hatırlatıcısı olarak hâlâ ayakta duruyor.

Características del romanticismo en el arte
İlgili makale:
Romantizm: özellikleri, sanatçılar ve sanata etkileri

Google'da tercih edilen kaynak olarak ekle